Poesia - Banda Musicale La Ceresera

Vai ai contenuti

Menu principale:

Poesia

 
 

LA BANDA "CERESERA"

Pròpi stamatin mi i pensava :
ma varda còm a l'è bel
confront a tanti pais
avei na banda dle pi fornie
d'omini, fièuj e tante bele fie.
Se la banda a l'è na
dovoma di grassie
a quaidun che 'ncuraja e a l'è con noi
e ch'a rapresenta (anche sensa fassa tricolor)
tut el pais.

grassie sor sindich
noi tuti i soma riconossent
come i lo soma con cuj ch'a la fan andè avanti :
prima 'l maestro,'l president
peuj j organisator e j simpatisant
--e non per ultim -- tuti j sonador.

Com le bel vëddie tuti schierà
le face alegre ëd coj pi cit,
le face franche ëd coj pi grand,
le face emossionà ë coj pi ansian.



Propi su lor i veuj fermè 'l pensè,
perchè son lor ch'a ten-o su la banda
e mi son convint che ant i sò cheur
a van andarera ant j'ani
e a ripenso a quand ch'a j'ero
giovo 'd cò lor e a fasìo part
d' un autra banda.

A le preuve tuti a van con veuja
për le trombe, trombon, tanborn, clarin
ogni tant j'e 'l maestro Celestin.

Per ij bas la còsa a l'è diversa :
Carlin a taca a vardeje për travers
con sua aria bonaria
e për fortun-a ch'a l'ha
la boca 'mpegnà
dësnò quaiche miseria
a voleria ant l'aria!

Ancheuj, radunà, si as festegia
la Santa Patron-a !
noi s'auguroma
cha sìa sempre parej
tut ambardà a festa,
tut ël pajs unì
e la banda sempre 'n testa !

---------------------Luciana Perotti


 
 
 
Torna ai contenuti | Torna al menu